Loraine, 5, of is het 6? – week #4

De tijd verstrijkt zo snel en de dagen lijken zo op elkaar, dat ik mijn kalender nodig heb om te kijken hoeveel weken we nu eigenlijk in “lockdown” zitten en ik dus thuis werk en mijn jongens onderwijs geef. Dat lijkt me een positieve ontwikkeling, namelijk het is zo’n gewenning inmiddels, dat het me eigenlijk niet meer uitmaakt en ik gestopt ben met dagen tellen.

De continu stress van de onzekerheid, presteren voor mijn werk en het goed lesgeven aan mijn jongens heeft plaatsgemaakt voor een ritme en acceptatie. Al moet ik nog 5 maanden thuiswerken, dat red ik dan ook wel weer. Ik hoop natuurlijk wel dat de scholen vanaf 11 mei weer open zijn. Al is het alleen maar omdat ik merk dat de jongens gewoon echt heel graag weer naar school willen. En zodat ik weer eens lekker naar kantoor kan!

Achterstand op wie?!

Je leest steeds meer over de achterstand die kinderen zouden oplopen nu ze niet naar school kunnen. Ik vraag me oprecht af, welke achterstand? Een achterstand ten opzichte van wie of wat? Het hele land, alle leeftijden, klassen, niveaus, ze zitten allemaal thuis. Dus wat is die achterstand dan precies? Is het niveau straks niet gewoon gelijk? Met een uitzondering daar gelaten waarbij de thuissituatie zich misschien niet leent om “bij” te blijven of er sprake is van rugzakjes?

We werken hier netjes volgens het door school beschikbaar gestelde programma. Iedere dag zijn de werkjes die af moeten af en als ze nog zin hebben doen ze de extra werkjes. Ik ga er, misschien wel naïef, toch van uit dat ieder kind op zijn minst hetzelfde doet?

Hoewel, hier in de straat woont een gezin waarvan ik me oprecht af vraag of daar aan school gewerkt wordt, aangezien die kinderen al om 9 uur ‘s ochtends op het speelveld zijn en pas in de avond weer huiswaarts keren. Net zo oud en een stukje jonger dan die van mij, maar rond die tijd liggen die van mij dus wel allang op bed?! Misschien ben ik inderdaad naïef. Misschien zijn zij wel de uitzondering, ik weet het niet. Hoe dan ook, ik ga er van uit dat die achterstand nog wel mee valt in algemene zin. Kinderen zijn flexibel, die redden zich wel, ook al gaan ze een paar weken niet naar school.

Indrukwekkend leiderschap

We wachten natuurlijk allemaal met smart op wat premier Rutte ons morgenavond gaat mededelen. Kunnen de tegels wat losser, of blijven ze net zo strak als dat ze nu zijn? Hoe gaat de horeca weer haar deuren openen, als die al open mogen? Zijn de kappers en alle andere contactgroepen nog langer werkloos of kan ik mijn inmiddels 100m lange uitgroei eindelijk bij laten werken? Zoveel vragen! Zoveel onzekerheden.

Ik ben echt onder de indruk van het leiderschap dat getoont wordt door premier Rutte en dan heeft hij niet perse mijn politiek voorkeur. Maar ga er maar aan staan, een land leiden in de grootste crisis sinds 75 jaar. Een crisis waarvan je het einde niet weet en waarvan je ook geen verstand hebt. Blind varen op de adviezen van experts. En hoewel ons land inmiddels 17 miljoen virologen kent, zijn goddank de belangrijkste en de echte onderdeel van het team dat ons land naar het licht aan het einde van de tunnel moeten leiden.

We mogen onze handen dichtknijpen hiermee, of ze het nu wel of niet 100% goed doen, ze handelen naar eer en geweten. En mocht je daar aan twijfelen, kijk dan eens naar de shitshow die het aan de andere kant van de Grote Oceaan is. Waar massa’s mensen de straat op gaan om te protesteren tegen de lockdown. Een middelvinger naar iedere zorgprofessional die keihard werkt en ieder slachtoffer dat zijn of haar leven laat aan Covid. On-ge-loof-lijk.

Niemand heeft de wijsheid in pacht, maar alleen samen komen we deze crisis te boven, laten we dan ook samen staan. Vingers wijzen of beschuldigingen plaatsen, dat komt later wel. Als we gewonnen hebben van onze onzichtbare vijand.

Tip van Lo

Netflix!!! Of videoland, of Amazon Prime, of whatever. Want ik ben inmiddels “coronamoe” en heb dus echt geen zin meer in al die talkshows met wannabe experts die de analoge TV avond nu vullen. Gooi Netflix aanraders trouwens, mijn lijst begint aardig leeg te lopen 😉

Stay safe en duim voor morgen!

Liefs Lo


Loraine Nijhuis (33), moeder van Collin en Lennon (6), vrouw van Rutger. Werkt als business strateeg bij Appnormal. Houd van koffie, voetbal en tech. Deelt graag kennis. Blogt veel over werk gerelateerde dingen. Pakt zo nu en dan een mic voor een college of lezing. Wordt gelukkig van het positioneren van producten, diensten en bedrijven, zowel intern als extern, en van sales en marketing.  Kan geen line of code schrijven, maar functioneert nu eenmaal lekker tussen de techies. 

Leave a comment