Leonie, LEAN Stand up (against) Corona – Dag #2

De eerste 2 thuiswerkdagen verliepen naar wens. Ik had een fijne werkplek, alles wat ik nodig had binnen handbereik en voldoende werkvoorraad. Tussendoor kon ik dankzij Microsoft Teams met goede kwaliteit beeldbellen om af te stemmen met collega’s en iedere middag een andere variant vers bereide lunch. Ik heb zelfs nog een vitale lunchwandeling van anderhalve kilometer gemaakt in het voorjaarszonnetje met collega K. die ook thuis werkt en ‘maar’ 1 voetbalkantine en 3 huizen van mij af woont. In Twente is dat hemelsbreed wel 500 meter, dus we hadden welgeteld 1 kilometer om samen te lopen en bij te praten. Na het delen van de thuiswerkervaringen en verbazing over het steeds meer opkomende Coronavirus was het al tijd om onze wegen weer te scheiden en de sociale praat te laten voor wat het was.

Toch mis ik wat…

Het thuiswerken beviel dus wel, maar toch miste ik ook wel wat. Als adviseur HRM heb ik samen met zo’n 75 collega’s van verschillende stafdiensten een vaste werkplek op het Centraal Bureau van Zorggroep Sint Maarten in Denekamp. Dat is gevestigd op een prachtig onderhouden kloosterterrein in een natuurlijke omgeving in het oosten van het land, vlakbij de Duitse grens. Daar waar weinig Nederlanders wekelijks een eekhoorn zien, zie ik er wekelijks wel 2! En wie kan me na zeggen dat je bij een blik uit het raam een non in originele kledij ziet lopen! Het gaat te ver om te stellen dat ik na enkele dagen de eekhoorns en nonnen zou missen, want de buiten spelende buurkinderen en langsrijdende tractoren zijn ook een prima uitzicht, maar de live contacten met collega’s mis ik wel. Even afstemmen over inhoudelijke zaken, spuien over iets dat niet lekker ging, een persoonlijk praatje of gewoon geinen. Die persoonlijke aandacht en betrokkenheid is er bij thuiswerken wel via de telefoon, e-mail en beeldbellen, maar er gaat toch niets boven face to face contact. Maar misschien zorgt wat minder face tot face contact wel voor meer productiviteit voor iemand die graag onder de mensen is en ook graag praat…

Hoe zou het met andere collega’s zijn?

Het leek wel of de collega’s het aanvoelden dat ik ze miste, want op dag 3 van het verplichte thuiswerken kwam 1 van hen met het ingenieuze idee om onze 2-wekelijkse week start up (voor de niet Lean kenners: een kort moment met alle collega’s van de afdeling om te delen of er persoonlijke bijzonderheden zijn en wat deze werkweek de boventoon bij jou voert) de volgende dag gewoon door te laten gaan en zo bij elkaar betrokken te blijven. Goed idee. Leuk bedacht. Maar zie je voor je hoe 15 personen in 1 beeldbelgesprek participeren? Nou, ik niet. Ik dacht maar aan 1 woord: CHAOS! De enige man in ons team durfde het wel aan om voorzitter te zijn en hij had ons vooraf verblijd met de spelregels voor dit overleg: allemaal de microfoon op stil en als je iets wil zeggen typ je je naam in het chatgedeelte. Zodra de voorzitter je naam noemt mag de microfoon aan en mag je je zegje doen. Hij had het voor elkaar: alle 14 vrouwen stil en enkel op zijn verzoek werd er wat gezegd en de inhoud was nog constructief ook! Na aan half uur kon hij de complimenten voor z’n voorzitterschap in ontvangst nemen en was ik overtuigd: online vergaderen mét beeld met 15 mensen: het is te doen! Enige minpunt: ik had zo gehoopt op een scherm vol met 15 blokjes met verschillende gezichten. Maar helaas, zo ver is deze techniek nog niet. Het bleef bij 4 blokjes van de mensen die het laatst aan het woord waren geweest. Ach ja, een mens moet wel wat te zeuren houden! Ik kon er verder prima m’n werkdag om vervolgen.

Maar toch kwam steeds weer die vraag in m’n hoofd op: hoe zou het toch met m’n andere collega’s bij de zorglocaties zijn? Die worden geleefd door de maatregelen van het Corona virus. Na het eten ga ik toch een belrondje doen!


Leonie Kuipers (37), werkt als adviseur HRM bij Zorggroep Sint Maarten: een zorgorganisatie gecentreerd in Noord-Oost Twente, die voornamelijk ouderenzorg biedt maar daarnaast ook behandeling, revalidatie en kraamzorg. Ze is graag onder de mensen en in haar vrije tijd vindt ze het leuk om af te spreken met familie en vrienden, drinkt ze graag een wijntje en is ze fanatiek met hardlopen. Ze is enthousiast, een nuchtere Twentse, analytisch, weet van aanpakken, houdt graag de controle en is een doorzetter. Voor 2020 had ze als doel gesteld om na vele jaren niet verder dan 10 kilometer te lopen, eens voor de halve marathon te gaan. En net op de dag dat ze haar generale 21,1 kilometer had gelopen kwam ‘s middags het bericht dat de marathon van Enschede werd afgelast: daar waar ze de officiële finishlijn na 21,1 kilometer wilde aantikken. Balen! Maar super trots dat ze dit resultaat met flink wat trainingsuren wist te halen en daarmee extra zelfvertrouwen had gekweekt! 

Leave a comment